Reguły  podstawowe  gry  “Co? Gdzie? Kiedy?”
(wersja  sportowa, nie telewizyjna)

1. Pytania.

Pytania dla gry muszą być takie, żeby możno było odpowiedzieć nie tyle dzięki wiedzy bezpośredniej, ale przy pomocy rozmyślania, założonego na tekście pytania, i faktów powszechnie wiadomych. Trzeba, oczywiście, brać pod uwagę, że dla różnych graczy różne fakty będą “wiadome powszechnie”.

Przy tworzeniu pytań jest przyjęte (w większości wypadków — bezpośrednie trzeba) wskazywać źródła, ze których wzięta informacja wymieniona w pytaniach: dla książek — tytuł, wydawnictwo, miasto i rok wy-dania, stronica; dla czasopism i gazet — tytuł, datę i numer wydania, tytuł i autora artykułu; dla źródeł z internetu — ścisły adres materiała w sieci.

2. Drużyny.

CGK jest grą drużynową. W drużynie może być nie mniej trzech i nie więcej sześć ludzi (z graczami rezerwowymi — nie więcej niż osiem). Jeden z graczy jest kapitanem drużyny. On organizuje grę i wybiera jedną odpowiedż z zaproponowanych od drużyny.

3. Chód gry, określenie rezultatów.

Pytania się zadają po jednemu, dla wszystkich drużyn jednocześnie.

Czołowy czyta pytanie; drużyny mają jedną minutę dla rozmyślania. Za 10 sekund do zakończenia minuty brzmi sygnał o tym; po zakończeniu minuty — sygnał “czas jest zakończonym”. Zwykłe potem drużyny mają jescze 10 sekund, żeby zapisać odpowiedzi.

Odpowiedzi oddają śię na piśmie na zawczasu przygotowanych karteczkach. Na niedużych mistrzostwach przedstawiciele drużyn osobiście oddają odpowiedzi do jury, na mistrzostwach więcej poważnych są asystenci specjalne, które zbierają odpowiedzi od drużyn i oddają ich do jury. Tacy asystenci zgodnie z tra-dicią nazywają śię “jaskółkami”.

Jury liczy iłość słusznych i niesłusznych odpowiedzi dla każdej drużyny.

We grze zwycięża ta drużyna, która dała nade wszystko słusznych odpowiedzi. Jeśli dwie lub więcej drużyn mają jednakową liczbę słusznych odpowiedzi, one dzielą między sobą odpowiednie miejsce, lub wykorzystują dla ścisłego rozdziału miejsc jakieś wskaźniki dodatkowe, który zawczasu są wskazane w regułach mistrzostwa.

4. Apelacje.

Po grze (lub we przerwach między turami, jeśli gra się realizuje w kilka tur) drużyny mogą podawać apelacje, to jest żądania usuwać pytanie jak blędne faktycznie lub przyznać za słuszną odpowiedż, nie przewidzianą autorem pytania.

Żądanie usuwać pytanie jak blędne faktycznie (apelacja na usuwanie) podawaje się, jeśli drużyna uważa, że w pytaniu jest twierdzenie, nie odpowiednie prawdzie.

Żądanie przyznać za słuszną odpowiedż, nie przewidzianą autorem pytania (apelacja na dubłowanie) podawaje się, jeśli drużyna uważa, że jej odpowiedż odpowiada tekstowi pytania nie mniej autorskiej.

W apelacji muszą być wskazane uzasadnienia, po którzym drużyna uważa pytanie za niekorektne lub swoją odpowiedż za słuszną, a również źródła informacji, która jest przytaczaną jak dowód dla tego poglądu.

Apelacje rozpatrywuje specjalne jury apelacyjne (zwykłe jego skład odróznia się od składu jury dla gry, i w niego nie wchodzią autorzy pytań).

Jeśli jury powziąło decyzję usuwać pytanie jak blędne faktycznie, to pytanie usuwa się z mistrzostwa, i wszy-stkie odpowiedzie na niego nie biorą się pod uwagę przy określeniu rezultatów.

Jeśli jury powziąło decyzję uważać nie przedwidzianą autorem pytania odpowiedż jednej drużyny za słuszną, to wszystkie drużyny, które dały taką odpowiedż, uważa się za odpowiedzawszych słuszne, nawet jeśli one nie podawały apelacji.

На русском языке / W języku rosyjskim

Inne języki | Other languages